Tarım sektörü 2008’de önce kuraklıkla sarsıldı; çiftçinin ürünü yandı, krediler ödenemez oldu, tohumcu tohum satamaz oldu, traktörcü traktör… 2009 rahmetiyle geldi; lakin bu kez de daha 2008’in sonunda gölgesini yurda salan ekonomik kriz, 2009’un ilk aylarında geldi tam ekonomi sofrasının orta yerine oturdu. İştahlar kesildi, moraller bozuldu. İştah, işler; morallerde ekonomik gidişat olunca, tatsız bir yılında kapısı aralanmış oldu.

Diğer sektörleri bir kenara koyalım, tarımda herkes “bakalım n’olacak?” derken, yılın ortasında olacak olanların rengi kendini gösterdi ki, bu renk hiç de aydınlık bir renk değildi.

Önce traktör sektöründen sancılı sesler yükseldi; yıl sonunda başımızı bir kaldırdık, gördük ki, durum hiç de iyi gitmiyor: Sektör neredeyse yüzde 80 küçülmüş…

Sonra çiftçinin sesini duymaya başladık, “ürünümüzü ekemiyoruz, ektiğimizi satamıyoruz, kredi borcumuzu ödeyemiyoruz…” Tabi, çiftçinin sesi topyekûn tüm tarım sektörünün sesinde bir çatlaklığa neden oldu. Borç içinde yüzen çiftçi, tarlasına ekecek tohumu alamamaya başladı, eskiyen traktörünü değiştiremez oldu, ekipman alamaz oldu, kredi borcunu ödeyemez oldu; tüm sektör bir anda krizin göbeğinde buldu kendini.

En nihayetinde yıl sonuna doğru teşviklerle, kredi kanallarının yavaş da olsa açılmaya başlamasıyla bükülen beller kambura bağlamadan toparlanmaya başlamıştı ki, bu seferde kapıyı tıklamadan içeri giren misafir hiç de beklenen misafir değildi: GDO!.. Nam-ı diyar genetiği değiştirilmiş organizmalar…

Toplum olarak bilgi sahibi olmadan fikir beyan etmeyi çok sevdiğimiz için, bütün tarımsal gıdaları GDO’lu yaptık önce; sonra, pazara daha az uğrar olduk –zaten kriz bir diğer bahanemizdi- Bütün tohumcuları “frankenstein”ın klonlayıcısı yaptık, çiftçileri de tarlada çoğaltıcısı… Kıyametler kopardık, Bakanlığa “Çek elini gıdamdan!” dedik. Danıştay yardımcı oldu, çekti; bu kez de, “ama yok öyle değilmiş aslında” dedi, yönetmeliği geri verdi.

Yani, GDO’lu ürünlerin ticaretine ilişkin yönetmeliğin GDO’ya “bir saniye bekle!” yönetmeliği olduğunu bu konu gündemin ara sıcağı olmaktan çıkmasıyla anlamaya başladık. Ancak gelinen noktada -dışarıdan çok da fark edilmese de- özellikle çiftçinin ve tohum üreticisinin nasıl bir darbe almış olduğunu hep birlikte gördük. Biyogüvenlik Yasası’nın ne kadar gerekli bir yasa olacağını kavramaya başladık. Şimdi de, -bu satırlar yazılırken- Biyogüvenlik Yasası mecliste görüşülmeye devam ediyor. Bu görüşmeler devam ederken tarım sektöründen fikir alınma ihtiyacı duyulmaması ise işin en üzücü tarafı -ki, bunu tüm tarım sektörü ile ilgili kişi ve kurumlar dile getiriyor.

Özetle, 2009 pek de iç açıcı bir yıl olmadı, orası kesin. 2010 “Umut Yılı” olarak lanse edildi ama sektörün “umuttan” çok somut gelişmelere ihtiyacı var, o da kesin…

Biz, şimdi sayfalarını çevirmiş bulunduğunuz 2010 yılı ilk sayımızı yayınlarken, yıl içinde yaşanacak gelişmeleri okurlarımıza ulaştırma çabamız da artarak devam edecek. Tıpkı bu sayımızda olduğu gibi:

Tarım gündeminin önemli maddelerini, ilgili tüm kesimlerin görüşlerine danışarak vermeye özen göstereceğiz; bu bağlamda, “Her Açıdan” disiplini altında yayınlamaya başlayacağımız haber köşesinde ilk konumuz: “Yaş Sebze ve Meyve Ticaretine İlişkin Yasa Tasarısı…”

Öte yandan, 2009 yılı son sayımızda ele aldığımız GDO meselesini bir de tohumcuların gözünden aktaralım istedik, bu konu ile ilgili de bir haber dosyası hazırladık.

Bu arada, budan böyle bu köşeden -naçizane- tarımda gözüme ilişenleri sizlerle paylaşacağım.

Bereketli ekinlerle dolu bir yıl dileğiyle…